သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးမဂၤလာပါ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရူသြားတဲ ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ရိွပါတယ္၊ ၀ါသနာပါလို ့ဒီဆိုဒ္ေလးမွာပါ၀င္ေရးသားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္အေကာင့္ျဖစ္တဲ ့ mglaminaung@gmail.com ကိုေျပာႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ

Tuesday, May 10, 2016

ေမထုန္ မွီ၀ဲလြန္မႈ အျပစ္ ၈-ပါး


ကာမသွ်ၾတက်မ္း။
(၁) ဘုန္းကံယုတ္ေလ်ာ့ျခင္း၊
(၂) ဥာဏ္ပညာ ယုတ္ေလ်ာ့ျခင္း၊
(၃) ခြန္အားဗလ ယုတ္ေလ်ာ့ျခင္း၊
(၄) အသား,အေရ, ဦးေခါင္း, ပူေလာင္ျခင္း၊
(၅) အေရာင္အဆင္း ေဖ်ာ့ေတာ့ ပ်က္စီးျခင္း၊
(၆) ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါ အဆုပ္နာ ျမစ္ေခ်ာက္ေရာဂါ စြဲကပ္တတ္ျခင္း၊
(၇) အျပင္အပေရာဂါလြယ္ကူစြာ ကူးစက္ႏုိုင္ျခင္း၊
(၈) အသက္တိုျခင္း။

Sunday, March 6, 2016

ျပန္ေပးေမတၱာစာမွ ဦးပုည၏ ဥပမာေပးေကာင္းပံု

ျပန္ေပးေမတၲာစာသည္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလွေသာ စေလဦးပုည၏ ကိုယ္ေရးေမတၲာစာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ ဦးပုညအား "မင္းပါးစိုးႏြယ္" ဝင္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးပမ္းေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ဟု ဦးဆန္းက ေဝဖန္ထားေသာေၾကာင့္၊ ဦးဆန္းအားျပန္ေပးေသာစာျဖစ္ပါသည္။ 

ဤေမတၲာစာတြင္ မိမိအားေဝဖန္တိုက္ခိုက္လာေသာအေပၚတြင္ အခ်က္က်က် ျပန္လည္ေခ်ပထားျပီး ဥပမာေပး ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ေခ်ပထားပံုမွာ လြန္စြာႏွစ္သက္ သေဘာက်ဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။
ေမတၲာစာအစတြင္ ဦးဆန္းအား ေမတၲာပို ့ရာ၌ အေထ့အေငါ့ေလးျဖင့္ ေမတၲာပို ့ထားပံုမွာ
"ေစတနာဗလဝ၊ သိေနဟေၾကာင့္၊ ေမတၲာသုတ္တစ္ေစာင္လံုးကို၊ ပုဒ္မပါက်ံဳးျပီးလွ်င္၊ ေမတၲာတံုးၾကီးၾကီးျဖင့္၊ ရီးတိုက္၍ပို ့ေလ့ရိွေသာ၊ "
ဟူ၍ ဦးဆန္းအား မျမင္ရသည့္ေမတၲာကို အတံုးၾကီးၾကီးဟုဆိုကာ ရီးတိုက္ပို ့မည္ဟု စိတ္မ်က္စီတြင္ ျမင္ေယာင္လာေအာင္ ဥပမာေပးထားပံုမွာ ထိမိလွေသာ ေထ့ေငါ့မွဳပင္ျဖစ္ပါသည္။
ထို ့ျပင္ ဦးဆန္းေရးလိုက္သည့္စာကို "ဗ်ည္းကိုကိုက္သည့္ ကင္းကဲ ့သို ့၊ အကြင္းအကြက္ေပၚ၍"
ဟူ၍လည္းေကာင္း ၊ ဦးဆန္းကိုေလွာင္ေျပာင္ရာတြင္
"လူဧတဒဂ္၊ ေရႊခြက္ဆြဲစာရင္းဝင္၊ ခ်ည္ခင္စြပ္ဗိုလ္"
"ကဗ်ာဥာဏ္အာေဘာ္ကလည္း၊ ကေလာ္တိုင္းထြက္ေသာ္ေၾကာင့္၊ "
စသည့္ျဖင့္ ဟာသေျမာက္စြာ ထိမိေသာ ဥပမာေပးေကာင္းေလးမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ထိုးႏွက္ထားပံုမွာ ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလွပါသည္။

ဦးပုညက ဦးဆန္းအား မိမိသည္ ႏွယ္ႏွယ္ရရပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးမဟုတ္ေၾကာင္း၊ က်မ္းေပါက္တတ္ေျမာက္ေသာ ပညာရိွတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းကို
" က်မ္းတကာက၊ ဆူရာေရြးႏူတ္၊ သည္းေျခကိုထုတ္ျပီးလွ်င္၊ ဖုတ္၍ပင္စာႏိုင္ေလာက္ခဲ ့သည္။"
ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သိုက္ႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း
"ထုေတမြမြ၊ သိုက္ျပာခ်၍၊ ေလာကစီးပြား၊ သိုက္လ်က္ဆားလည္း၊ စား၍အတန္ကုန္ခဲ ့ျပီး"
ဟုဆိုကာ ဥပမာေပးေကာင္းေကာင္းမ်ားျဖင့္ ကိုယ္ရည္ေသြးထားပါသည္။
ဦးပုညက ဦးဆန္းအား ျပန္ေပးေသာ ျပန္ေပးေမတၲာစာတြင္ မိမိ၏" လူ ့ေအာက္မခို၊ လူကိုမၾကိဳ ့" ခ်င္ေသာ စိတ္ဓာတ္ကိုေျပာဆို၌
"ကယ္မပါ ၾကည့္ရူပါ၊ ျပဳစုပါ ေထာက္ပံ့ပါ၊ မြဲေသြ ့ေသြ ့မ်က္ႏွာႏွင့္၊ ကိုယ္ခ်မ္းသာရေၾကာင္းကို၊ ငယ္ေပါင္းစုတ္ပဲ့၊ ႏူ ့နဲ ့သည့္စကားမ်ားကို ေမ့မွားလို ့ဆိုမိလွ်င္၊ လွ်ာတိုေအာင္ ရိတ္ခ်င္၏၊ "
ဟု အတိအလင္းေျပာဆိုထားပံုမွာ ႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာေပးေကာင္း တစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္။
ဦးပုညက ဦးဆန္း၏ အသြင္အျပင္ကို ဥပမာေပးရာ၌
"ဆံေကသာ၊ လက္ေလးသစ္၊ မုတ္ဆိတ္ေမႊး ဗလဗ်စ္၊ မဲႏွစ္သည့္စီဝရံႏွင့္၊ တာေတလန္ အက်င့္ဆိုးေသာ၊ ရွင္သိုးတကာ ထိပ္ေခါင္ၾကီး၊ ရွင္မထီးတို ့ကဲ ့သို ့"
ဟူ၍ ပုဂံေခတ္မွ အရည္းၾကီးတို ့ပံုစံႏွင့္၊ ခိုင္းႏိွဳင္းကာ ဥပမာေပးထားပံုမွာ ထိမိလွပါသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ဦးဆန္းေရးထားေသာစာမွာ စာပ်က္ၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိကိုမေကာင္းေရးထားသည့္ စာေလးသာပယ္လိုက္ပါက စာေကာင္းျဖစ္မွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို ့ေသာ္မိမိမေကာင္းေရးထားသည့္စာပါေန၍ လႊင့္ပစ္ရန္သာရိွေၾကာင္းကို
" ရတနာအဆီခဲ၊ နတ္သုဓာ ထမင္းပြဲ၌၊ တစ္ပဲေလာက္ေရႊမစင္သည္၊ ေရာဝင္၍သူပါလွ်င္၊ သုဓာဘုတ္ဘိုးေအ၊ ေမႊးခ်င္တိုင္းေမႊးေစေတာ့၊ ေရအိမ္ေစာ္အနံ ့စြဲ၍၊ တကတဲ ပစ္လိုက္ရေတာ့မည္၊"
ဟု ဥပမာေပးထားပံုမွာ လြန္စြာအံဝင္ဂြင္က်ရိွလွပါသည္။

အခ်ဴပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ဦးပုည၏ ျပန္ေပးေမတၲာစာသည္ ဦးဆန္းအား ျပန္လည္ေခ်ပထားေသာ စာျဖစ္ေသာ္လည္း ဥပမာေပးေကာင္းေလးမ်ားေၾကာင့္ လြန္စြာေျပာင္ေျမာက္ ေကာင္းမြန္လွေသာ ေမတၲာစာတစ္ပုဒ္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။


Credit- ဆရာမ

ျပန္ေပးေမတၱာစာမွ ဦးပုည၏ ဥပမာေပးေကာင္းပံု

ျပန္ေပးေမတၲာစာသည္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလွေသာ စေလဦးပုည၏ ကိုယ္ေရးေမတၲာစာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။ ဦးပုညအား "မင္းပါးစိုးႏြယ္" ဝင္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးပမ္းေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ဟု ဦးဆန္းက ေဝဖန္ထားေသာေၾကာင့္၊ ဦးဆန္းအားျပန္ေပးေသာစာျဖစ္ပါသည္။ 

ဤေမတၲာစာတြင္ မိမိအားေဝဖန္တိုက္ခိုက္လာေသာအေပၚတြင္ အခ်က္က်က် ျပန္လည္ေခ်ပထားျပီး ဥပမာေပး ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ေခ်ပထားပံုမွာ လြန္စြာႏွစ္သက္ သေဘာက်ဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။
ေမတၲာစာအစတြင္ ဦးဆန္းအား ေမတၲာပို ့ရာ၌ အေထ့အေငါ့ေလးျဖင့္ ေမတၲာပို ့ထားပံုမွာ
"ေစတနာဗလဝ၊ သိေနဟေၾကာင့္၊ ေမတၲာသုတ္တစ္ေစာင္လံုးကို၊ ပုဒ္မပါက်ံဳးျပီးလွ်င္၊ ေမတၲာတံုးၾကီးၾကီးျဖင့္၊ ရီးတိုက္၍ပို ့ေလ့ရိွေသာ၊ "
ဟူ၍ ဦးဆန္းအား မျမင္ရသည့္ေမတၲာကို အတံုးၾကီးၾကီးဟုဆိုကာ ရီးတိုက္ပို ့မည္ဟု စိတ္မ်က္စီတြင္ ျမင္ေယာင္လာေအာင္ ဥပမာေပးထားပံုမွာ ထိမိလွေသာ ေထ့ေငါ့မွဳပင္ျဖစ္ပါသည္။
ထို ့ျပင္ ဦးဆန္းေရးလိုက္သည့္စာကို "ဗ်ည္းကိုကိုက္သည့္ ကင္းကဲ ့သို ့၊ အကြင္းအကြက္ေပၚ၍"
ဟူ၍လည္းေကာင္း ၊ ဦးဆန္းကိုေလွာင္ေျပာင္ရာတြင္
"လူဧတဒဂ္၊ ေရႊခြက္ဆြဲစာရင္းဝင္၊ ခ်ည္ခင္စြပ္ဗိုလ္"
"ကဗ်ာဥာဏ္အာေဘာ္ကလည္း၊ ကေလာ္တိုင္းထြက္ေသာ္ေၾကာင့္၊ "
စသည့္ျဖင့္ ဟာသေျမာက္စြာ ထိမိေသာ ဥပမာေပးေကာင္းေလးမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ထိုးႏွက္ထားပံုမွာ ႏွစ္သက္စရာေကာင္းလွပါသည္။

ဦးပုညက ဦးဆန္းအား မိမိသည္ ႏွယ္ႏွယ္ရရပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးမဟုတ္ေၾကာင္း၊ က်မ္းေပါက္တတ္ေျမာက္ေသာ ပညာရိွတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းကို
" က်မ္းတကာက၊ ဆူရာေရြးႏူတ္၊ သည္းေျခကိုထုတ္ျပီးလွ်င္၊ ဖုတ္၍ပင္စာႏိုင္ေလာက္ခဲ ့သည္။"
ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သိုက္ႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း
"ထုေတမြမြ၊ သိုက္ျပာခ်၍၊ ေလာကစီးပြား၊ သိုက္လ်က္ဆားလည္း၊ စား၍အတန္ကုန္ခဲ ့ျပီး"
ဟုဆိုကာ ဥပမာေပးေကာင္းေကာင္းမ်ားျဖင့္ ကိုယ္ရည္ေသြးထားပါသည္။
ဦးပုညက ဦးဆန္းအား ျပန္ေပးေသာ ျပန္ေပးေမတၲာစာတြင္ မိမိ၏" လူ ့ေအာက္မခို၊ လူကိုမၾကိဳ ့" ခ်င္ေသာ စိတ္ဓာတ္ကိုေျပာဆို၌
"ကယ္မပါ ၾကည့္ရူပါ၊ ျပဳစုပါ ေထာက္ပံ့ပါ၊ မြဲေသြ ့ေသြ ့မ်က္ႏွာႏွင့္၊ ကိုယ္ခ်မ္းသာရေၾကာင္းကို၊ ငယ္ေပါင္းစုတ္ပဲ့၊ ႏူ ့နဲ ့သည့္စကားမ်ားကို ေမ့မွားလို ့ဆိုမိလွ်င္၊ လွ်ာတိုေအာင္ ရိတ္ခ်င္၏၊ "
ဟု အတိအလင္းေျပာဆိုထားပံုမွာ ႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာေပးေကာင္း တစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္။
ဦးပုညက ဦးဆန္း၏ အသြင္အျပင္ကို ဥပမာေပးရာ၌
"ဆံေကသာ၊ လက္ေလးသစ္၊ မုတ္ဆိတ္ေမႊး ဗလဗ်စ္၊ မဲႏွစ္သည့္စီဝရံႏွင့္၊ တာေတလန္ အက်င့္ဆိုးေသာ၊ ရွင္သိုးတကာ ထိပ္ေခါင္ၾကီး၊ ရွင္မထီးတို ့ကဲ ့သို ့"
ဟူ၍ ပုဂံေခတ္မွ အရည္းၾကီးတို ့ပံုစံႏွင့္၊ ခိုင္းႏိွဳင္းကာ ဥပမာေပးထားပံုမွာ ထိမိလွပါသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ဦးဆန္းေရးထားေသာစာမွာ စာပ်က္ၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိကိုမေကာင္းေရးထားသည့္ စာေလးသာပယ္လိုက္ပါက စာေကာင္းျဖစ္မွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို ့ေသာ္မိမိမေကာင္းေရးထားသည့္စာပါေန၍ လႊင့္ပစ္ရန္သာရိွေၾကာင္းကို
" ရတနာအဆီခဲ၊ နတ္သုဓာ ထမင္းပြဲ၌၊ တစ္ပဲေလာက္ေရႊမစင္သည္၊ ေရာဝင္၍သူပါလွ်င္၊ သုဓာဘုတ္ဘိုးေအ၊ ေမႊးခ်င္တိုင္းေမႊးေစေတာ့၊ ေရအိမ္ေစာ္အနံ ့စြဲ၍၊ တကတဲ ပစ္လိုက္ရေတာ့မည္၊"
ဟု ဥပမာေပးထားပံုမွာ လြန္စြာအံဝင္ဂြင္က်ရိွလွပါသည္။

အခ်ဴပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ဦးပုည၏ ျပန္ေပးေမတၲာစာသည္ ဦးဆန္းအား ျပန္လည္ေခ်ပထားေသာ စာျဖစ္ေသာ္လည္း ဥပမာေပးေကာင္းေလးမ်ားေၾကာင့္ လြန္စြာေျပာင္ေျမာက္ ေကာင္းမြန္လွေသာ ေမတၲာစာတစ္ပုဒ္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။


Credit- ဆရာမ

Tuesday, January 19, 2016

ေလးေမာင့္စံေက်ာင္း (ဦးပုည)

မုေလး႐ံုေတာအစ၊ ေဒါနလမ္းေျမညီ၊ ေလွ်ာက်စမ္း ေရသင္းၾကည္တယ္၊ ေရႊႏွင္းဆီကန္ေခ်ာင္း၊ လြမ္းမတတ္ စကားဝါငငူမွာ၊ နံ႔သာျဖဴေလးေမာင့္စံ ေက်ာင္း။

စပယ္ခ်ပ္ သရဖီေခ်ာင္မွာ၊ ခြာညိဳေတာင္ ခိုေအာင္း၊ ေမႊးနံ႕သာစုေပါင္းလို႔၊ ႏုေညာင္ေစာင္းထက္မွာ၊ ပဒုမၼာၾကာသကၤန္းငယ္ႏွင့္၊ ခါဆင္ျမန္း ေတာေမြ႔ေပ်ာ္ရာ။

ပန္းေသာ္က တံတုိင္းကာသည္၊ ဇီဇဝါ မုခ္ ျခားလို႔၊ တံခါးက ခ်ယားႀကိဳင္၊ သင္းတဲ႔ ဂႏိုင္၊ ယုဇန မဟာၿမိဳင္မွာ၊ ကမၻာတိုင္မွီးမယ္ပေလး။

ဦးပုည

ေပၚေႏြလလွ်င္ခ်ီ ရတု

၁။၊ ေပၚေႏြလလွ်င္၊ ေတာင္ကခိ်မ့္ျမဴး၊ မင္းလြင္ဦးႏွင့္၊ ပ်ံ႕ျဖဴးခ်ဳန္႔ဆိုင္း၊ မုန္တိုင္းဆင္လို၊ တိမ္ညိဳမိႈင္းထပ္၊ ျပက္လွ်ပ္ျပကာ၊ စိမ္းဝါမိုဃ္းပန္း၊ ေထြေထြစြန္းက၊ ေရသြန္းသာၾကည္၊ ေပ်ာ္ရမည္ကို၊ ျမရည္သက္မွတ္၊ ေရာက္ခဲလတ္ဟု၊ ခ်စ္ထြတ္တင္သည္၊ ျပာစင္ရႊန္းလက္၊ ျဖဴဝင္းမြတ္လွ်င္၊ ၾကာညႊတ္ဖေယာင္း၊ ေနရိွန္ေပ်ာင္းသို႔၊ ဆင့္ေလာင္းလြမ္း ဝွန္၊ ရိွလိမ့္ဟန္ကို၊ တိမ္စြန္ေလလ်င္၊ ဖူးေရာက္ခ်င္သည္၊ ငွက္သြင္ပံ်ႂကြ မတတ္ေသာဝ္။ 

၂။ ေမွ်ာ္ေျခကလွ်င္၊ ကာလအေလ်ာက္၊ ပိေတာက္လံွ်ကဲ၊ ေရႊရည္စဲြသို႔၊ ပုလဲငံုသြယ္၊ အလွယ္လွယ္တည့္၊ စပယ္ျဖဴေဖြး၊ စကားေသးကို၊ ျမတ္ေလးစံုမက္၊ ကၽြႏု္ပ္လက္ျဖင့္၊ ေရြးလ်က္ရြရြ၊ မဆင္ရတည့္၊ ကာလသို႔ေအာင္၊ ရည္ေဆာင္ပန္းမာလ္၊ မမီလြန္ခဲ့၊ ခိ်န္တန္သို႔သည္၊ ျပန္႔မည္ေလသာ၊ မေရာက္လွာဟု၊ ႀကံကာေခြ၍၊ ေနလိမ့္မည္ကို၊ ရိွသည္မႈရန္၊ မင္းေရးဝန္ေၾကာင့္၊ ေလွ်ာက္ပန္ေစ့မွ်၊ မေခ်ရေသာ္ (ေလွ်ာက္ပန္ေခ်မွ်၊ မေစရေသာ္ - ဦးရႊန္းမူ)၊ ၿပိဳက္က်သြယ္ျဖည္း၊ ႏွင္းထက္သည္း၍၊ ဝမ္းနည္းလ်က္ပင္၊ ေပ်ာင္းလိမ့္ထင္သည္၊ ညက္စင္စံမ်ာ့း အထြဋ္ေသာ္ဝ္။ 

၃။ ေဖ်ာ္ေျဖမွလွ်င္၊ ယုယသံခိ်ဳ၊ ေျပလိုစိမ့္သား၊ က်ဴးပိုက္ျဖား၍၊ ခီ်သြားမူးမူး၊ ေႏြရက္ဦးက၊ မက်ဴးထင္ထင္၊ ကဆုန္တြင္ကို၊ ကိ်ဳင္းစင္ျမခဲ၊ စစ္ပဲြရန္ႏွည္၊ ျပန္လွ်င္းမည္ဟု၊ ႏႈတ္ျခည္ေပၚသာ၊ ဆိုေလရွာေၾကာင့္၊ မာလာရနံ႔၊ ထံုပံ်႕ပန္းသတ္၊ ျခဴးနတ္ဆင့္ကံုး၊ စိန္ပြင့္အံုးဝယ္၊ ပြင့္႐ံုး ရြရြ၊ လက္သင္မ၍၊ သက္မွ်ငယ္ခ်စ္၊ ေပ်ာင္းလိမ့္ျဖစ္ကို၊ စိစစ္မိမိ၊ သတိခ်ဳပ္ဆည္၊ ေျပမည္မွ်ေဝး၊ ခ်စ္ဝန္ေလးခဲ့၊ ေရးေရးဖူးခ်င္၊ မယ္သို႔လ်င္သည္၊ စက္ရွင္ လံွ်မွ် ရဟတ္ေသာ္ဝ္။

 (နတ္သွ်င္ေနာင္)

စစ္မွာတစ္မူ(အိုင္ခ်င္း)(ေတာင္တြင္းရွင္ၿငိမ္းမယ္)

ခ်စ္တဲ့သူငယ္ေလ
သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေယာက္မတို႕ေလ။

သူမ်ားေမာင္မွာ
စစ္သံၾကားလွ်င္ နာဖ်ားဥပါယ္ခိုၾကတယ္။

ႏွမေလး မယ္တို႕ေမာင္မွာ
စစ္သံၾကားလွ်င္ ေရႊဓားပိုက္ကာ
အိုးစားဖက္ကို လိုက္လို႕ရွာသည္
ရိကၡာကနည္း(နဲ) မိုးကသည္း(သဲ)ႏွင့္
သင္းတြဲကို ကူးပါလိမ့္မလားေတာ္။

စစ္မွာတစ္မူ
ႏွမေလးမယ့္ထက္ျဖဴကို ယူမလားေတာ္။

စစ္မွာ ယြန္းမ
ႏွမေလး မယ့္ထက္လွကို ရမလားေတာ္။

စစ္မွာေဆြမ်ိဳး
ဘိုးဘြားေမာင့္မွာရွိသလားေတာ္။

စစ္မွာတစ္မူ
ႏွမေလး မယ့္ထက္ျဖဴကို မယူဘူးဗ်ာ။

စစ္မွာ ယြန္းမ
ႏွမေလး မယ့္ထက္လွကို မရဘူးဗ်ာ။

စစ္မွာေဆြမ်ိဳး
ဘိုးဘြားေမာင့္မွာ မရွိဘူးဗ်ာ။

ေရေျမ့သခင္ ရွင္ဘုရင္က
မိန္႕ေတာ္စာႏွင့္ အပါခ်သည္
လိုက္ရေတာ့မယ္။

ျမင္းမွာ အုန္းခြံ ကၽြန္မွာကုလား
ဓားမွာမိုးႀကိဳး ယြန္းပုဆိုးႏွင့္
အိုးစားဖက္စံု စစ္သည္ပံုမွာ
ကၽြန္ယံုစားမို႕ ေမာင္ကေလးငယ္
ေမာင္သာလိုက္တဲ့ ေတာင္ပတ္လည္ႏွင့္
ဇင္းမယ္ဆိုသည္ ညိဳတဲ့ၿမိဳ႕မွာ
ပ်ိဳ႕လြမ္းဖြယ္ေလး။

ေတာင္တြင္းရွင္ၿငိမ္းမယ္
(အိုင္ခ်င္း)

မိခင္က သား ေမာင္ေ႐ႊေအာင္ ထံ ေပးသည့္ ၾသဝါဒ ေမတၱာစာ

ခ်မ္းသာေစေသာ၊ လမ္းသာေစေသာ၊ လာေစေသာဟု၊ ၾသဓိႆပတၱနာ၊ ေမတၱာေရခ်မ္း၊ ဆြတ္ဖ်န္းေလ့ရွိ၊ မိခင္စကား၊ မွာၾကားလိုက္သည္၊ သား ေမာင္ေရႊေအာင္ ... ။ ေန႔ရက္လရွည္၊ ႏွစ္လည္ ေပါင္းကူး [1]၊ ေဝးက်ဴးရပ္ေျမ၊ ၾကာရွာေလေသာေၾကာင့္၊ မေအ သားခ်င္း [2]၊ ေဆြရင္းတို႔က၊ စိုးရိမ္လွ၍၊ မိဘတုိ႔ထံ၊ ျပန္လည္ခဲ့ေစခ်င္ပါသည္။ ေယာက္်ားစြမ္းအား၊ ေဝးရပ္သြား၍၊ ေန႔မ်ား ႏွစ္ၾကာ၊ ရွာေဖြသည့္ အေရးမွာ…
(၁) ေသးမွသာ လွသည္ မဟုတ္ပါ၊ ေဝးမွသာ ရသည္ မဟုတ္ပါ၊
(၂) ျပာ[3] မွသာ လွသည္ မဟုတ္ပါ၊ ၾကာမွသာ ရသည္ မဟုတ္ပါ၊ မျပာပဲႏွင့္ပင္ လွပါသည္၊ မၾကာပဲႏွင့္ပင္ ရပါသည္။ 
(၃) ကံသာ ဥစၥာဓန ျဖစ္ေခ်သည္၊ ဉာဏ္မွာ ဟုတ္ရာသမွ် ျဖစ္ေခ်သည္။
(၄) ကံရွိမွ တက္သည္၊ ဥာဏ္ရွိမွ ျမတ္သည္။
(၅) ကံႏႈိးေဆာ္မွ ထင္ေပၚသည္၊ ဉာဏ္ႏႈိးေဆာ္မွ ျမင္ေျမာ္သည္။
(၆) ကံပင္ရွိေသာ္လည္း ဝီရိယ ခၽြတ္တတ္သည္၊ ဉာဏ္ပင္ရွိေသာ္လည္း သတိက လြတ္တတ္သည္။
(၇) ကံပင္ရွိေသာ္လည္း ဝီရိယ ကူရမည္၊ ဉာဏ္ပင္ရွိေသာ္လည္း သတိက မူရမည္။
(၈) ေၾကာ့ၾကမ္း [4]လွ်င္ မုန္းတတ္သည္၊ ေသာ့သြမ္း[5]လွ်င္ ဆုံးတတ္သည္၊ ေဟာ့ရမ္း[6]လွ်င္ ႐ႈံးတတ္သည္။
(၉) မေၾကာ့ မၾကမ္း ႏုရမည္၊ မေသာ့ မသြမ္း ျပဳရမည္၊ မေဟာ့ မရမ္း ႐ႈရမည္။
(၁၀) ဂူပ်က္ကိုလည္း မေအာင္းႏွင့္၊ လူပ်က္[7]ကိုလည္း မေပါင္းႏွင့္၊ ဂူပ်က္ကို ေအာင္းလွ်င္ ပိတတ္သည္၊ လူပ်က္ကို ေပါင္းလွ်င္ ၿငိတတ္သည္။
(၁၁) ထန္းလ်က္ႏွင့္ တူသည္လို႔ ေက်ာက္ျဖဴကိုလည္း မနမ္းႏွင့္၊ ကၽြမ္းလ်က္ႏွင့္ ျမဴသည္လို႔ ေအာက္သူကိုလည္း မစမ္းႏွင့္၊ ေက်ာက္ျဖဴကို နမ္းလွ်င္ ဖုံကပ္သည္[8]၊ ေအာက္သူကို စမ္းလွ်င္ ကုန္တတ္သည္။
(၁၂) က်တိုင္းလည္း ကုန္း၍ မေကာက္ႏွင့္၊ ရတိုင္းလည္း သုံး၍ မေဖ်ာက္ႏွင့္၊ က်တိုင္း ေကာက္လွ်င္ လူရယ္မည္၊ ရတိုင္း ေဖ်ာက္လွ်င္ ျဖဴလြယ္သည္[9]။ အတည္တည္ မွာထား၊ သည္စကားရပ္မ်ားကို၊ စံုစမ္းၾကည့္႐ႈ စရနည္[10] လ်က္၊ အထည္ႏွင့္ အနံ၊ ဆင္တန္႐ံု ႀကံစား[11] ၍၊ ေယာက္်ားၿပီစြာ၊လိမၼာေျမာ္ျမင္သည္ႏွင့္ အညီ၊ တလီျမန္ျမန္၊ မယ္တုိ႔ ထံသို႔၊ ျပန္လည္ခဲ့မည့္ အေရးကို၊ ေရွးလြမ္းေဟာင္းတြင္၊ လြမ္းသစ္တင္၍၊ ျမင္ခ်င္လွသည့္ စိတ္ထားႏွင့္၊ မွာၾကားလိုက္ပါသည္၊ သား - ေမာင္ေရႊေအာင္။

(က်ည္းကန္ရွင္ႀကီး)


 နံပါတ္မ်ား တပ္ထားသည့္ ခက္ဆစ္မ်ား ++++ ++++++ ++++++
 [1] ေပါင္းကူး = ဆက္စပ္ျခင္း၊ တခုမွတခုသို႔ ေပါင္းမိေအာင္ ကူးသန္းျခင္း။ 
[2] သားခ်င္း = တမိတည္းမွ ေပါက္ပြားေသာ သားသမီးမ်ား။ 
[3] ျပာ = ညက္ေညာျခင္း၊ ႏူးညံ့ျခင္း။
[4] ေၾကာ့ၾကမ္း = ၾကမ္းတမ္းျခင္း၊ ႐ိုင္းစိုင္းျခင္း။ 
[5] ေသာ့သြမ္း = ရမ္းကားျခင္း၊ ဆုိးသြမ္းျခင္း။
[6] ေဟာ့ရမ္း = စည္းကမ္းမဲ့ျပဳျခင္း၊ အစဥ္းစားမရွိ လုပ္ကိုင္ျခင္း။
[7] လူပ်က္ = အက်င့္စာရိတၱ ပ်က္ျပားသူ၊ လူယုတ္မာ။ 
[8] ဖံုတတ္သည္ 
[9] ျဖဴလြယ္သည္ = ကုန္စင္သည္၊ မေႏွးလ်င္စြာ ေျပာင္ေခ်ာသြားသည္။ 
[10] စရနည္ = အကုန္ႏွံ႔ေအာင္ ေရာေမႊျခင္း။
[11] ႀကံစည္ = အထူးႀကံစည္၍။



Meber ၀င္ခဲ ့ပါဗ်ာ....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

မိတ္ေဆြတို ့ဖုန္းမွ ဖတ္လိုပါက Download လုပ္ယူရန္

ေမာင္လမင္းေအာင္(သုတစြယ္စံု)မွာ အသစ္တင္တိုင္း Facebook ေပၚကဖတ္ခ်င္ရင္ Like ကိုႏွိပ္ခဲ့ပါ

တစ္ပတ္အတြင္းလူၾကည့္အမ်ားဆံုး

တစ္လအတြင္း လူၾကည့္အမ်ားဆံုးေခါင္းစဥ္မ်ားမွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖင္ပါတယ္

cbox ေလးထဲမွာ အမွတ္တရ အမွာစကား ေလးမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ႏိုင္ပါသည္