Showing posts with label မင္းသုဝဏ္ကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label မင္းသုဝဏ္ကဗ်ာမ်ား. Show all posts

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (အတိတ္ႏွင့္ပစၥဳပၸန္) – မင္းသုဝဏ္

မသိ၍ဆို၊
မလို၍ေျပာ။
သူ႔စိတ္မွာ အလြန္ယဥ္လို႔၊
သူ႔ဉာဥ္မွာ အလြန္သန္႔တယ္၊
ထူးခြ်န္႔သေဘာ။

မသိ၍ထင္၊
မျမင္၍ေျပာ။
သူ႔ဝိဉာဥ္ မေသေပ်ာက္ပါဘူး၊
မိုးေပါက္လို အစဥ္ၾကည္လို႔၊
ေနျခည္လို အစဥ္လန္းကာ၊
ဖ်န္းဆြတ္စိတ္ေစာ။ ။

မင္းသုဝဏ္
(ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္၊ ၁၉၆၄)

သူ႔မွာတမ္း ~ *ေရးသူ-မင္းသု၀ဏ္*

သူတို႔အဆုတ္၊ ထားခဲ့ျမွဳပ္သည့္
ဗံုးငုတ္ တိုက္မွား၊ ေမာင္ေပ်ာက္က်ားကို
ရြာသား ရြာသူ၊ ေမးၾက ျမဴသည္
အူအူ ယမ္းေငြ႔၊ ထတုန္းတည္း ။

“အေမာင္ ေျပာက္က်ား၊ ခ်စ္သူအားကို
ဘာမ်ား မွာခဲ့ လိုသနည္း။”

“ငယ္က ၾကင္ျမတ္၊ မိသက္မွတ္ကို
ခြင့္လြတ ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။”

“အေမာင္ ေျပာက္က်ား၊ မိဘအားကို
ဘာမ်ား မွာခဲ့ လိုသနည္း”

“ေမြးသည့္ မိခင္၊ ေမြးဖခင္ကို
ဦးတင္ ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ ”

“အေမာင္ ေျပာက္က်ား၊ တိုင္းျပည္အားကို
ဘာမ်ား မွာခဲ့ လိုသနည္း။”

”ခရီးမတ္တတ္၊ လမ္းခုလတ္တြင္
ကိုယ္လြတ္ ေရွာင္ခြာ၊ ခြဲရပါ၍
အားနာခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါေလ။”

ယမ္းေငြ႔ အူအူ၊ တလူလူႏွင့္
ေမးျမဴၾကတုန္း ၊ အေနာက္ကုန္းတြင္
ေနလံုး ကြယ္ေလျပီ တကား။ ။

-မင္းသု၀ဏ္

စိမ္းသူ (မင္းသုဝဏ္)

အိပ္မက္၌ပင္
စိမ္း႐ုပ္ဆင္သည္
သခင္မုန္းႏိုင္ဘိတကား။ ။

မင္းသုဝဏ္

ႏွင္းဆီပြင့္ (မင္းသုဝဏ္)

လယ္ေတာကျပန္
ပန္ခ်င္တယ္ခေရဖူးဆိုလို ့
ေမာင္ခူးကာေပး။

မနက္တုန္းဆီက၊
ေၾကာ့ဆံုးကိုေမာင္ျမင္ေတာ့၊
သူ ့ဆံပင္ ႏွင္းဆီပြင့္ေတြနဲ ့၊
ဂုဏ္တင့္တယ္ေလး။ ။

မင္းသုဝဏ္
(၃၁၊ ၁၂၊ ၁၉၃၂)

တစ်ပတ်အတွင်းလူကြည့်အများဆုံး