မနက္ေစာေစာ ဆြမ္းခ်က္ေနသည့္ ေမေမ ႏွင့္ အေဒၚတို ့ ဘာမဟုတ္ ျပႆေလးတစ္ခုအတြက္စကားမ်ားသည္။
တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ အျပစ္ဖို ့ေနသည့္အတြက္ေမာင္လမင္း စိတ္ရူတ္လို ့ ဆိုင္ကယ္တစ္စီႏွင့္ လမ္းမၾကီးေပၚသို ့ အရိွန္ျပင္းျပင္း ေမာင္းႏွင္းသည္။
ျပီးေတာ့ တစ္ေနရာမွာ ထိုင္စဥ္စားသည္ "အပယ္ခံ ေမေမ အေၾကာင္း"ကို
ေမေမ၏ အားနည္းခ်က္တစ္ခု သည္ ဆင္းရဲျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုအားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ပင္ လူတကာက ႏိုင္ခ်င္ၾကသည္။
ထိုလူတကာဆိုသည့္အထဲတြင္မွ သူ၏ ေသြးရင္း မိဘ၊ ေမာင္ႏွမ မ်ားကပါ ႏိွပ္ခ်ခ်င္ေတာ့ သူ အေနႏွင့္ ဘယ္လို ့ခံစားေနရသည္ဆိုတာကေတာ့ ေတြးၾကည့္တိုင္း ေမာင္လမင္း အလြန္စိတ္ထိခိုက္မိသည္။
သဘာ၀ တရားၾကီးက လူတိုင္းကို တူညီတဲ ့ အခြင့္အေရး ေပးထားပါတယ္.။ ခ်မ္းသာသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ဆင္း၇ဲ သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခံစားခ်က္ကို ထည့္သြင္းေပးထားသည္ပဲ။
10 နာရီထိုးေတာ့ ေမာင္လမင္း အိမ္ျပန္ေရာက္လာျပီး.. ေမေမ ကို မေတြ ့
ဘုန္းၾကီးေတြကို သင္ကန္း ကပ္ေတာ့ မိသားစု၀င္အားလံုးရိွသည္။ သို ့ေပမဲ ့ ေမေမ မပါ။ ဧည္ခံသည့္ ၀ိုင္းတြင္လည္ ေမေမ ကို မေတြ ့..။ ေမေမ ဘယ္မွာလဲလို ့ ဘယ္သူကိုမွ မေမးပါဘူး ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ ေမေမ ကို မိသားစုစားရင္းမွ ပယ္ထားသည္ပဲ..။
ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ရည္ မက်ခင္ အိမ္ကအျမန္ျပန္ထြက္လာခဲ ့သည္။
လမ္းတေလွ်ာက္လံုးေတြးေနမိတာကေတာ့ " အပယ္ခံ ေမေမ ဘယ္ေနရာမွာ သူဘ၀ရဲ ့ ေၾကကြဲမူေတြကို ကုစားေနပါလိမ့္............"
ေမာင္လမင္းေအာင္
